काठमाडौं । एसिया प्रशान्त क्षेत्रमा बढ्दो मोटोपन दरले स्वास्थ्य बीमा लागत बढाइरहेको छ। लगभग १ अर्ब मानिस वा ५ मध्ये २ वयस्कहरु अधिक तौल वा मोटोपनको साथ बाँचिरहेका छन्।
म्याक्सिस ग्लोबल बेनिफिट्स नेटवर्क (जीबीएन) का अनुसार मोटोपनमा वृद्धिले मोटोपनभन्दा दीर्घकालीन रोगहरुसँग सम्बन्धित बढी बीमा दाबीहरु निम्त्याइरहेको छ। ‘उच्च चिकित्सा लागत र काममा कम उत्पादकत्वमार्फत रोजगारदातामा दबाब बढाइरहेको छ’, डब्ल्यूटीडब्ल्यूको प्रतिवेदनमा भनिएको छ।
धेरै एसिया प्रशान्त क्षेत्रका बजारमा मोटोपनलाई दीर्घकालीन रोगको सट्टा जीवनशैलीको समस्या मानिन्छ। जसको अर्थ धेरैजसो स्वास्थ्य बीमा योजनाहरुले मोटोपनविरोधी औषधि, उपचार वा शल्यक्रियाहरु कभर गर्दैनन्। जबसम्म तिनीहरु सम्बन्धित चिकित्सा अवस्थाका लागि निर्धारित हुँदैनन्। सरकारी कोष सीमित रहन्छ र स्वास्थ्य सेवा प्रदायकहरुले चिकित्सा उपचारभन्दा आहार र व्यायामलाई प्राथमिकता दिइरहेका छन्।
यस क्षेत्रका धेरै बजारमा मोटोपन दर बढेको छ। भियतनाममा मोटोपन दर ३७ प्रतिशत पुगेको छ। जब कि हङकङमा ५ मध्ये लगभग १ वयस्क मोपन देखिएको छ र लगभग आधा अधिक तौल छ। अस्ट्रेलिया र न्युजिल्यान्डमा वयस्क मोटोपन दर पनि ३० प्रतिशतभन्दा माथि बढेको छ।
म्याक्सिसले मोटोपना भएका व्यक्तिहरुमा उच्च रक्तचाप र डिस्लिपिडेमियासहित टाइप २ मधुमेह र मुटु रोगहरु हुने सम्भावना २ देखि ४ गुणा बढी हुने जनाएको छ। मोटोपना स्लिप एपनिया, ओस्टियोआर्थराइटिस, फ्याटी लिभर रोग र धेरै प्रकारका क्यान्सरसँग पनि सम्बन्धित छ।
म्याक्सिसले यी अवस्थाले लामो समयसम्म अस्पताल बसाइ, औषधिको प्रयोगमा वृद्धि र कर्मचारीहरुको काम गर्ने जीवनमा पहिले नै सुरु हुने दीर्घकालीन स्वास्थ्य बीमा दाबीहरु निम्त्याउने जनाएको छ।
म्याक्सिस बीमा दाबीको तथ्यांकले एसिया प्रशासन्त क्षेत्रमा सन् २०२५ मा भुक्तानी गरिएको इन्डोक्राइनसँग सम्बन्धित बीमा दाबीका लागि विश्वव्यापी रुपमा दोस्रो स्थानमा रहेको देखाएको छ। जुन कुल दाबी खर्चको ३.५ प्रतिशत हो।
मोटोपनासँग नजिकबाट जोडिएको मधुमेहले इन्डोक्राइनसँग सम्बन्धित दाबी खर्चको ३९ प्रतिशत हिस्सा ओगटेको छ।
एसिया प्रशान्तभरि स्वास्थ्य बीमा दाबी उपयोगको प्रमुख कारणहरु हृदय रोग, क्यान्सर, मस्कुलोस्केलेटल अवस्था र मधुमेह रहेको म्याक्सिसले जनाएको छ। रोजगारदाताहरुले पनि अनुपस्थिति, उपस्थितिवाद र मानसिक स्वास्थ्य अवस्थाको बढ्दो स्तरको सामना गरिरहेका छन् र धेरै कर्मचारी आफ्नो करिअरको सुरुमा उच्च–लागत दाबीकर्ता बनिरहेका छन्।
इन्डोनेसियामा गरिएको अनुसन्धानले पत्ता लगायो कि मोटोपनले उत्पादकत्व घटाउन सक्छ र चाँडै अवकाश लिन सक्छ। व्यावसायिक कामदारहरु शारीरिक कामदारहरुको तुलनामा २.७ गुणा बढी मोटो हुने सम्भावना हुन्छ। –एजेन्सी
