काठमाडौं । आजकल सामाजिक सञ्जालमा नारीवादको आलोचनाको लहर छ। पुरुषहरुले समानताको खोजीमा महिलाहरुलाई आफ्नो वास्तविक प्रकृति बिर्सेको आरोप लगाइरहेका छन्। तिनीहरु दिगो सम्बन्धबाट पनि भागिरहेका छन्।
पश्चिमी देशहरुमा समानताको लहर बलियो छ। फलस्वरुप दिगो पार्टनर खोज्न धनी देशका पुरुषहरुको बढ्दो संख्या गरिब देशहरुतिर फर्किरहेको छ। उनीहरुको पश्चिमी राहदानी यस सम्बन्धको प्रमुख कारक हो। यो चुम्बक हो, जसले उनीहरुलाई महिलाहरुसँग जोड्छ।
यो सन् २०१० को आसपासको कुरा हो। जब धनी देशका युवा पुरुषहरु (विशेषगरी युरोप, क्यानडा, संयुक्त राज्य अमेरिका र अस्ट्रेलियाका युवाहरु)लाई जीवनसाथी खोज्न गाह्रो हुन थाल्यो। डेटिङ वेबसाइटहरु प्रशस्त थिए। तर, धेरैजसो महिलाहरु दीर्घकालीन सम्बन्धमा प्रतिबद्ध हुन अनिच्छुक थिए।
यस अवस्थामा बसोबास गर्न खोज्ने पुरुषहरुले समाधान फेला पारे। जसरी मानिसहरु चिकित्सा पर्यटनका लागि अन्य देशहरुमा यात्रा गर्छन्, जहाँ उनीहरुले कम लागतमा राम्रो सुविधाहरु पाउन सक्छन्, तिनीहरु गरिब देशहरुतिर फर्किन थाले। त्यहाँ घुम्दै गर्दा तिनीहरु स्थानीय केटीहरुलाई भेट्थे र यदि तिनीहरु एकअर्कालाई मन पराउँछन् भने विवाह गर्थे।
धेरै समुदायहरु चाँडै गठन हुन्थे। समान विचारधारा भएका मानिसहरुलाई कहाँ जाने भन्नेबारे सल्लाह दिन्थे। धेरै वेबसाइटहरुले विशेष रुपमा प्रत्येक देशको गुणहरु सूचीबद्ध गर्छन्।
कुन देशमा समुदायहरु बनिरहेका छन्?
- संयुक्त राज्य अमेरिकाका धेरै मध्यम र उच्च–मध्यम वर्गका पुरुषहरुले विवाह महँगो र कानुनी रुपमा जोखिमपूर्ण भएको विश्वास गर्छन्। त्यसैले तिनीहरु बफादार साझेदारहरुको खोजीमा अन्य देशहरुमा सर्दैछन्।
- क्यानडा र बेलायतमा डेटिङ संस्कृति र आर्थिक स्वतन्त्रताले पनि परम्परागत सम्बन्धहरुमा परिवर्तन ल्याएको छ। त्यहाँका पुरुषहरु दक्षिणपूर्व एसिया र पूर्वी युरोपतिर लागेका छन्।
- जर्मनी र स्क्यान्डिनेभियाली देशहरुमा करिअरको खोजीका कारण पुरुषहरुको उमेर बढ्दै गएको छ। विवाह र परिवारको अवधारणा कमजोर भएको छ। त्यहाँका पुरुषहरु युक्रेन र रोमानियाजस्ता पूर्वी युरोपमा साझेदारहरु खोजिरहेका छन्।
गन्तव्यहरु
यसमा फिलिपिन्स, थाइल्यान्ड, कोलम्बिया, भियतनाम, मेक्सिको, अर्जेन्टिना, सर्बिया, पेरु, ताइवान, दक्षिण कोरिया र चीन समावेश छन्। प्रत्येक देशलाई प्लस वा माइनसका साथ सूचीबद्ध गरिएको छ। उदाहरणका लागि अर्जेन्टिनामा महिलाहरु प्रायः सुन्दर र घरको काममा दक्ष हुन्छन्। यद्यपि, त्यहाँ अंग्रेजी त्यति सामान्य छैन। त्यसैले यदि कुनै यात्रीले स्पेनी भाषा जान्दछ भने चीजहरु सजिलो हुनेछ।
युद्धग्रस्त युक्रेन पनि सूचीमा छ। ‘पासपोर्ट ब्रो’ले त्यहाँका महिलाहरु धेरै परम्परागत छन्। तर, उनीहरुलाई पश्चिमी जीवनशैली अपनाउन कुनै आपत्ति छैन भनी दाबी गर्छ। त्यहाँ युद्ध लामो समयदेखि चलिरहेको हुनाले धेरै युवतीहरु सुरक्षित देशमा सर्न चाहन्छन्। त्यसैले युक्रेन पनि एक शीर्ष विकल्प हो।
पश्चिमी राहदानीहरु यस समुदायको सबैभन्दा ठूलो हतियार हो। तिनीहरुले गरिब वा युद्धग्रस्त देशका महिलाहरुसँग सम्पर्क गर्न तिनीहरुलाई प्रयोग गरिरहेका छन्।
त्यसो भए विवाद कहाँ छ ?
यो आन्दोलन नारीवाद विरोधी छ भन्ने आरोपहरु छन्। पश्चिमी देशका पुरुषहरु त्यस्ता महिलाहरु चाहन्छन् जसको आफ्नै सपना छैन, जसले आफ्नो नेतृत्व पछ्याउँछ र जो आफ्नै महिलाहरु जत्तिकै स्वतन्त्र छैनन्। यसैले तिनीहरु गरिब देशहरुतिर फर्किरहेका छन्, जहाँ महिलाहरु बाहिर निस्कन चाहन्छन्। नारीवादी आन्दोलनका समर्थकहरुले यसलाई यौन पर्यटनको आवरण पनि भनिरहेका छन्।
पासपोर्ट ब्रो समुदायको तर्क के हो?
उनीहरु भन्छन् कि उनीहरुका महिलाहरु विवाह गर्न वा दीर्घकालीन सम्बन्धमा प्रतिबद्ध हुन इच्छुक छैनन्। उनीहरु करिअर बनाउन वा संसारभर घुम्न व्यस्त छन्। फलस्वरुप बसोबास गर्न चाहने पुरुषहरु उपयुक्त पार्टनर खोजिरहेका छन्।
मानिसहरु विवाह पार्टनरको खोजीमा धेरै एसियाली देशहरुमा ओइरिरहेका छन्। विदेशी नागरिकहरुले लामो कानुनी प्रक्रिया र कागजात पार गर्नुपर्छ। यो समुदायले भने सामान्यतया सरल र छिटो बाटो खोज्छ।
